Kształcenie językowe w szkole

W przedszkolu dziecko porozumiewa się swobodnie z otoczeniem językiem potocznym, jednak w szkole zmieniają się warunki porozumiewania się. Kształcenie sprawności językowej oznacza w szkole pracę nad przekształcaniem języka mówionego w język nastawiony na wypowiadanie się pisemne. Od właściwej realizacji ćwiczeń w mówieniu i pisaniu zależy umiejętność porozumiewania się z innymi ludźmi w życiu codziennym. Chociaż mówienie to jedna z podstawowych czynności życiowych człowieka, to jednak nauka o języku sprawia uczniom sporo kłopotu i często budzi ich niechęć, dlatego szczególna rola przypada tu nauczycielom.

Początek szkoły podstawowej to okres, kiedy dzieci uczą się podstaw języka, takich jak alfabetu, czytania i pisania najpierw prostych, krótkich zdań, następnie bardziej złożonych tekstów. Kształcenie sprawności językowej w kolejnych klasach rozwija język ucznia i przyczynia się do poprawnej budowy zdań, stosowania właściwego słownictwa, komponowania różnorodnych tekstów poprawnych pod względem ortograficznym, językowym i interpunkcyjnym.

W gimnazjum i szkole średniej celem nauczania języka polskiego jest utrwalanie form wypowiedzi pisemnej poznanych w szkole podstawowej- utrwalanie wiadomości z zakresu nauki o języku. Szczególnie ważne jest kształtowanie u uczniów umiejętności redagowania różnorodnych tekstów poprawnych gramatycznie i stylistycznie, a także umiejętności czytania ze zrozumieniem. Nabycie tych umiejętności jest podstawą przygotowania młodego człowieka do egzaminu dojrzałości, ale także komunikacji z otoczeniem w życiu codziennym.

Człowiek zdobywa wiedzę przede wszystkim poprzez język, dlatego nauczanie języka ojczystego tworzy fundament ogólnego rozwoju ucznia, jest pomocą w kształtowaniu osoby młodego człowieka i stanowi główny punkt odniesienia całej edukacji szkolnej.